Esther blogt @MindfulBreda

De laatste dag: wanneer is een jaar een goed jaar?!

De laatste dag van het jaar, waarin je onvermijdelijk terugblikt en waardeert: was het een goed jaar?
Wat defineert een goed jaar? Wanneer ben je tevreden met wat je hebt bereikt en kan je voor alles die o zo gewaardeerde dankbaarheid opbrengen? Of kun je blij zijn met “I gave it all I got and enjoyed it”.

Dankbaarheid, het magische woord van 2016, is zo ongeveer een containerbegrip geworden.
Je ziet het in ieder geluk-kan-je-maken-lijstje staan: dankbaarheid is een must om te ervaren als je gelukkig wilt zijn. Ik zie dan iemand voor me die naarstig in zijn herinneringen graaft, op zoek naar dé momenten van dagelijkse dankbaarheid. En ik vraag me dan af of die geforceerde dankbaarheid wel zo goed werkt.
Zou het niet zo zijn dat je meer geluk haalt uit een spontane glimlach, gewoon om de kleine dingen in het leven waar je warm van wordt. In dat geval is het belangrijk om je bewust te zijn van de warmte die je uit dankbaarheid haalt, welke dingen die je doet of laat die je dat gevoel geven en ze in het moment te kunnen zien. Dat is geluk ervaren, bewust en daardoor veel krachtiger een warmte achter latend.

En tevreden zijn, is dat genoeg?
Heb je dan echt alle voldoening uit je jaar gehaald of geeft de term aan dat er nog meer in zat maar dat je er wel vrede mee hebt? Als je de volle 100% hebt gegeven en in een recordtempo richting doel bent gestormd of wanneer je zo hard je benen onder je lijf vandaan hebt gerend dat je 3 dagen nodig hebt eer de spierpijn weg is, wil je je dan tevreden voelen? Nee, dan wil je trots zijn! Fier en vol triomf, dat is waar je voor gaat, wat je wilt voelen. Jammer genoeg leven we nog steeds in een prestatiegerichte maatschappij. Dus als je met 100% geven niet het gewenste doel bereikt, word je niet geacht trots te zijn. De inspanning op de weg richting doel wordt immers niet als prestatie gezien. Het is, helaas, nog steeds alleen het resultaat dat telt.
Een gemiste kans wat mij betreft, je bereikt zoveel meer dan je doel door bewust te zijn van al je prestaties. Niet alleen de behaalde targets maar ook de weg er naar toe. Dus voel die spierpijn en herinner daarmee je inzet, je kracht die je gebruikte om je doel te willen bereiken. Wedden dat je dan weer die warme dankbaarheid voelt, ook al heb je je doel om welke reden dan ook niet gehaald? Niet oordelen is hierbij een belangrijk talent, anders zullen emoties van teleurstelling en falen snel je euforische gevoel overstemmen: weg warmte!

Een liefdevol jaar.
Vaak een welgemeende en veel gebruikte wens, maar voor mij klinkt het als een warme dooddoener. Bij een liefdevol jaar zie ik een stabiele, rechte lijn zonder ups & downs. Warm maar gekalmeerd door liefdevol te accepteren dat het is zoals het is waardoor alle dieptes & hoogten zijn afgevlakt. Ik heb die pieken en dalen nodig om me levend te voelen, om te weten dat er meer is dan een kalme zee of een smeulend vuurtje. Geldt dat niet voor iedereen, dat je levenslijn mag golven? Of ben je liever met minder beweging tevreden….

Wanneer kan je aan het einde van een jaar zeggen: dat was een goed jaar?! Als het heeft gekabbeld, je rustig op een kalme zee hebt rondgedobberd? Je zonder kleerscheuren alle maanden hebben doorstaan? Of kies je voor bochten afsnijden en uitdagingen aangaan met een kloppend hart in je keel? Herinner je je het afgelopen jaar vooral als een Cruijffiaans jaar, “ieder nadeel heb z’n voordeel”, pas omdenken toe waar je kan en neem dat warme, trotse gevoel mee het nieuwe jaar in: it was a bumpy road but what a hell of a ride!!